Η παραδοσιακή φέτα και τα ιταλικά τυριά βρίσκονται στο επίκεντρο μιας διεθνούς αντιπαράθεσης, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες διεκδικούν το δικαίωμα να εξάγουν τα δικά τους «ευρωπαϊκού τύπου» προϊόντα υπό τα παραδοσιακά ονόματα.
Η αμερικανική κυβέρνηση πιέζει χώρες όπως η Αυστραλία, η Ταϊβάν και η Μαλαισία να αναγνωρίσουν την ελεύθερη χρήση ονομάτων όπως φέτα, γκοργκοντζόλα, μπρι και μύνστερ, προκαλώντας έντονη αντίδραση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους παραγωγούς της Ευρώπης.
Στο επίκεντρο βρίσκονται οικογένειες όπως οι Σαρτόρι στο Πλίμουθ του Ουισκόνσιν, που παράγουν Asiago εδώ και τέσσερις γενιές, συνεχίζοντας την παράδοση του Ιταλού μετανάστη Πάολο Σαρτόρι. Ωστόσο, οι Αμερικανοί παραγωγοί δεν μπορούν να χρησιμοποιούν ονόματα όπως Asiago, Parmesan ή Romano εκτός των ΗΠΑ, περιορίζοντας σημαντικά τις εξαγωγές τους. Ο Bert Sartori, δισέγγονος του ιδρυτή, δηλώνει: «Οι καταναλωτές πρέπει να αποφασίζουν ποιο τυρί θα νικήσει στην αγορά, όχι οι Ευρωπαίοι δικηγόροι».
Η αμερικανική εκστρατεία για τα τυριά
Η εκστρατεία των ΗΠΑ για ελεύθερη χρήση ονομάτων ευρωπαϊκών τυριών είχε ήδη σημαντικά αποτελέσματα πέρυσι. Οι εξαγωγές αμερικανικών τυριών αυξήθηκαν κατά 20%, φτάνοντας νέο ρεκόρ 613.000 τόνων. Η Σόνα Μόρις, επικεφαλής της πολιτικής εμπορίου στην Ομοσπονδία Εθνικών Γαλακτοπαραγωγών των ΗΠΑ, χαρακτηρίζει αυτή την εξέλιξη «πραγματικό άλμα» για τον κλάδο. Οι μεγάλες και αποδοτικές μονάδες παραγωγής στις ΗΠΑ μπορούν να προσφέρουν προϊόντα σε χαμηλότερες τιμές από τους ευρωπαϊκούς ανταγωνιστές, αξιοποιώντας στυλ τυριών που παραδοσιακά συνδέονται με Ιταλία και Ελλάδα.
Όπως αναφέρει η Wall Street Journal η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως αντιδρά με σθένος. Το ιταλικό Συνδικάτο Parmigiano Reggiano εκτιμά ότι οι πωλήσεις «ψεύτικης παρμεζάνας» εκτός ΕΕ ξεπερνούν τα 2,3 δισ. δολάρια ετησίως. Ο πρόεδρος του συνδικάτου, Νικόλα Μπερτινέλι, προειδοποιεί ότι οι καταναλωτές μπορεί να πιστεύουν ότι αγοράζουν προϊόν συνδεδεμένο με συγκεκριμένη ιταλική προέλευση και μέθοδο παραγωγής, ενώ στην πραγματικότητα δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Διεθνείς συμφωνίες και αντιπαραθέσεις
Η αντιπαράθεση εκτείνεται από την Ασία μέχρι τη Λατινική Αμερική. Στην Ινδονησία, η ΕΕ πέτυχε συμφωνία προστασίας για πάνω από 200 ευρωπαϊκά προϊόντα, διασφαλίζοντας ότι η φέτα θα αναγνωρίζεται αποκλειστικά ως ελληνική και η γκοργκοντζόλα ως ιταλική. Οι ΗΠΑ αντέδρασαν με δική τους συμφωνία που επιτρέπει στις αμερικανικές εταιρείες να χρησιμοποιούν το όνομα φέτα – συμφωνία που δεν έχει ακόμη επικυρωθεί.
Στην Αυστραλία, η ΕΕ απαγόρευσε τη χρήση του όρου «φοντίνα» για νέους παραγωγούς, ενώ οι υπάρχοντες μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν την ονομασία, εφόσον δηλώνουν την προέλευσή τους.
Ο Ian Schuman, στέλεχος της Schuman Cheese στο Νιου Τζέρσεϊ, χαιρετίζει τις αμερικανικές επιτυχίες στις αναπτυσσόμενες αγορές, σημειώνοντας ότι η ζήτηση για τυρί συνεχίζει να αυξάνεται, ειδικά σε Ασία και Λατινική Αμερική.
Φέτα: Μάχη για την προέλευση
Η υπόθεση της φέτας αποκαλύπτει τις λεπτές γραμμές ανάμεσα στις γενικές ονομασίες τροφίμων και τις αυστηρές γεωγραφικές προστασίες. Όπως το cheddar πλέον αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως στυλ τυριού, ενώ η σαμπάνια παραμένει αποκλειστικά γαλλική, έτσι και η φέτα αποτελεί ζήτημα πολιτιστικής κληρονομιάς και εμπορικής διαμάχης. Η Ελλάδα προσπαθεί να προστατεύσει την ΠΟΠ φέτα της, ενώ οι ΗΠΑ διεκδικούν διεθνή ελεύθερη χρήση για τα δικά τους προϊόντα.
Πηγή: ieidiseis.gr
