Μία χιονισμένη μέρα στην ήσυχη πόλη Κουμαμότο, δεκάδες Ιάπωνες υπάλληλοι, με κράνη ασφαλείας και αθλητικά παπούτσια, σκύβουν χαμηλά στις καρέκλες γραφείου, με τα μάτια καρφωμένα στη γραμμή εκκίνησης, έτοιμοι να ξεκινήσουν.
Η κόρνα ηχεί και τρέχουν, κλωτσώντας το έδαφος για να προωθηθούν προς τα πίσω. Οι θεατές χειροκροτούν καθώς οι αγωνιζόμενοι σαρώνουν τους δρόμους και στρίβουν σε στενές γωνίες.
Από το 2010, η Ιαπωνία διαθέτει τη δική της Ομοσπονδία Αγώνων με Καρέκλες Γραφείου, διοργανώνοντας ένα ολόκληρο πρωτάθλημα που απαιτεί στρατηγική και αντοχή.
Οι κανόνες είναι απλοί αλλά απαιτητικοί: Ομάδες των τριών ατόμων διαγωνίζονται σε μια διαδρομή για δύο συνεχόμενες ώρες, προσπαθώντας να ολοκληρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους γύρους. Οι αθλητές φορούν υποχρεωτικά προστατευτικό εξοπλισμό (κράνος, επιγονατίδες, επιαγκωνίδες) και χρησιμοποιούν μόνο τα πόδια τους για να δίνουν ώθηση στην καρέκλα, καλύπτοντας συχνά αποστάσεις άνω των 20 χιλιομέτρων.
Συνήθως, οι νικητήριες ομάδες διανύουν περίπου 20 έως 25 χιλιόμετρα, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε μέλος καλύπτει περίπου 8 χιλιόμετρα.
Τα έπαθλα είναι εξίσου ιδιαίτερα. Το βασικό βραβείο είναι 90 κιλά ρύζι, ενώ, το τρόπαιο για τους νικητές στον αγώνα του Τόκιο περιλαμβάνει 5 κιλά τόνο.
Το φαινόμενο των αγώνων με καρέκλες μοιράζεται πολλά χαρακτηριστικά με τους αγώνες της Φόρμουλα 1. Οι αγώνες στην Ιαπωνία, όπως και οι αγώνες αυτοκινήτων, είναι γνωστοί ως Γκραν Πρι, ενώ, έχουν συμμετάσχει αστυνομικοί, πυροσβέστες και ακόμη και μέλη των ιαπωνικών ενόπλων δυνάμεων.
