Αφού εδώ και χρόνια μας πήγαινε ο καιρός… καροτσάκι με την ξηρασία ήρθε, τη μέρα της Παγκόσμιας Μέρας Νερού, η όμορφη έκπληξη. Λες και μας τη φύλαγε. Να… σπάσουν τα νερά, να γεμίσει η περιοχή μας υετό και χιόνια στα ορεινά, να αρχίσουν να φορτώνουν τα φράγματα. Να κάνει κανονικό Χειμώνα τέτοιο που δεν είδαμε όλους τους προηγούμενους μήνες! Μπήκε ημερολογιακά η Άνοιξη, αλλά…κάποιος ξεχάστηκε και δεν γύρισε το ρολόι της εποχής ή το κάνει με χρονοκαθυστέρηση! Τι ωραία…
Οι θερμοκρασίες όλο αυτό το διάστημα είναι στο χαμηλό σχεδόν του έτους, οι βροχές είναι τόσες που δεν είχαμε από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο!
Ευλογία πραγματική τα όσα ζούμε όλο αυτό το (μικρό) διάστημα. Οι μετεωρολόγοι- που κι αυτοί σήμερα εορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Μετεωρολογίας!- προβλέπουν μάλιστα συνέχιση αυτής της ιδιότυπης παράτασης του Χειμώνα. Στην πρόγνωσή τους λένε για περισσότερα νερά ακόμη κι από εκείνα που είδαμε το Σαββατοκύριακο να κατεβαίνουν από το Οροπέδιο στο φράγμα Αποσελέμη! Μια ανάσα ζωτικής σημασίας, μια μεγάλη ώθηση να βγάλουμε το Καλοκαίρι το οποίο έμοιαζε εφιαλτικό.
Ναι, όλοι ξέρουμε ότι δεν λύνεται οριστικά το πρόβλημα με μια εβδομάδα βροχών ,αλλά κι ο λαός δεν το λέει τυχαία: Αν βρέξ’ ο Μάρτης τρία νερά κι ο Απρίλης άλλα δύο, να ιδείς του Μάρτη τα κουκιά, τ’ Απρίλη τα σιτάρια!
Αλλά ό,τι είναι ευλογία είναι και… κατάρα σε αυτό τον τόπο. Ενώ θα έπρεπε να πανηγυρίζουμε για τις βροχές η κατάσταση δεν μοιάζει καθόλου ιδανική. Ο καιρός μάς δίνει τη δυνατότητα να σώσουμε την παρτίδα , έστω για φέτος, αλλά εμείς ως συνήθως, έχουμε κάνει ήδη όσα… δεν έπρεπε για να μην συμβεί αυτό!
Η εισροή τόσο μεγάλων ποσοτήτων νερού στο Φράγμα Αποσελέμη θα έπρεπε ήδη να αποθηκεύει χιλιάδες κυβικά τα οποία στους δύσκολους μήνες να διοχετεύονται στις μεγάλες πόλεις της βορειοανατολικής Κρήτης. Αμ δε! Οι εκατέρωθεν ανακοινώσεις και οι αντεγκλήσεις για το εάν λειτουργεί σωστά ή όχι το φράγμα ή εάν χάνονται νερά περιγράφουν ανάγλυφα το μεγάλο πρόβλημα και τις παθογένειες που έχει ο τόπος. Κι όταν λέμε ο «τόπος» δεν λέμε για την ευλογημένη γης της Κρήτης, τον παράδεισο αυτό που μας κληροδοτήθηκε, αλλά για τους ανθρώπους της. Τους παράγοντές της. Εκείνους τους υπεύθυνους που θα έπρεπε να μεριμνήσουν να λειτουργούν σωστά οι υποδομές.
Η συζήτηση για το εάν δουλεύουν οι βάνες ή εάν χάνονται τα νερά που κατεβαίνουν στο φράγμα δείχνει ακριβώς το πρόβλημα. Δεν είμαστε άξιοι του τόπου, δεν στεκόμαστε στο ύψος των περιστάσεων, δεν μπορούμε να είμαστε Προμηθείς ούτε για τα αυτονόητα! Αλλά θα μου πείτε εδώ… κάθε εβδομάδα σχεδόν είχαμε από μια ζημιά στο διυλιστήριο τη… βάνα που είναι χαλασμένη τόσο καιρό θα κοίταζαν;
Δεν είναι ασφαλώς μόνο αυτό το πρόβλημα. Ελλοχεύει κι άλλος κίνδυνος εξαιτίας της ευλογίας (του νερού) που μας δόθηκε απλόχερα το διάστημα αυτό. Και ποιος είναι ο κίνδυνος; Να πάνε πάλι πίσω οι φόβοι και οι ανησυχίες που είχαν επιτέλους καταλάβει και τον ψυχισμό των παραγόντων που συνήθως δεν καταλαβαίνουν τίποτα, έχουν ανοσία. Όσο έβλεπαν ότι δεν θα είχαμε νερό ούτε τα χέρια μας να πλύνουμε άρχισαν να τρέχουν για τους αγωγούς, για τον Αλμυρό , για τις αφαλατώσεις! Με το που θα γεμίσουν τα φράγματα, θα αλλάξει εικόνα ο υδροφόρος ορίζοντας για φέτος είναι ικανοί να ξεχάσουν πάλι το πρόβλημα, να θεωρήσουν ότι η λειψυδρία πια δεν μας απασχολεί, η κλιματική κρίση αποσοβήθηκε! Και μετά τη συνέχεια την ξέρουμε. Όχι απλώς θα έχουμε κάνει μια τρύπα στο νερό πάλι αλλά και του χρόνου θα είμαστε εδώ- σε χειρότερη κατάσταση ίσως- να κουβεντιάζουμε τα ίδια!
Δεν ακούνε καν τον ποιητή που μας φώναζε:
«Μην αμελήσετε.
Πάρτε μαζί σας νερό.
Το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία.»
