Στην τρίτη εβδομάδα ευρίσκεται ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή και οι εκατέρωθεν επιθέσεις συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, με τον Αμερικανό πρόεδρο να διαμηνύει ότι ο πόλεμος θα τελειώσει όταν αυτός το κρίνει απαραίτητο. Ο Ντόναλντ Τράμπ δήλωσε ότι οι όροι δεν είναι ακόμη αρκετά καλοί για συμφωνία, ενώ από την άλλη πλευρά το Ιράν είπε επικοινωνώντας με τις χώρες του Κόλπου ότι θα χαιρετίσει οποιαδήποτε πρωτοβουλία που θα μπορούσε να εγγυηθεί τον τερματισμό του πολέμου. Την ίδια ώρα το Ιράν συνεχίζει τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, απειλώντας και πλήττοντας αμερικανικούς ενεργειακούς στόχους στη γύρω περιοχή.
Τα στενά του Ορμούζ όπως αποκαλούνται είναι κυριολεκτικά στενά, αφού η μικρότερη απόσταση των είναι 21 ναυτικά μίλια και τα πλοία σε κανονικές συνθήκες διασχίζουν το πέρασμα με ένα σύστημα ελεγχόμενης κυκλοφορίας, μια λωρίδα εισόδου και μια εξόδου με ενδιάμεση λωρίδα ασφαλείας. Αυτό το μικρό θαλάσσιο πέρασμα που συνδέει τον Περσικό κόλπο με τον Ινδικό ωκεανό, περνούσε στατιστικά το 1/4 του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και σε σταθερή βάση διέρχονταν καθημερινά 30 με 40 μεγάλα δεξαμενόπλοια μεταφέροντας 17 με 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Υπό το βάρος των επιπτώσεων που προκύπτουν στην παγκόσμια αγορά και των πιέσεων που ασκούνται από το εσωτερικό τον ΗΠΑ, από τις συμμαχικές χώρες, αλλά και των χωρών της Αραβικής Χερσονήσου που πλήττονται από τους πυραύλους του Ιράν είναι φυσικό ο Πρόεδρος Τράμπ να βρίσκεται σε δυσχερή θέση.
Μέχρι σήμερα τα Στενά του Ορμούζ δεν είχαν κλείσει ποτέ, γι’ αυτό και παραμένουν το μεγαλύτερο όπλο του Ιράν στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής.
Η πρόταση του προέδρου των ΗΠΑ για δημιουργία << ομπρέλας ασφαλείας >> από πολεμικά πλοία που θα συνοδεύουν τα δεξαμενόπλοια φαντάζει δύσκολο επικίνδυνο εγχείρημα. Το βάθος του περάσματος είναι πολύ ρηχό και καθιστά ευάλωτα τα πλοία σε περίπτωση ναρκοθέτησης, ενώ είναι κοντά στην εμβέλεια των όπλων του Ιράν και καθιστά δύσκολη την επιχείρηση από πλευράς αέρος και θαλάσσης από μία χώρα ακόμη και για τους Αμερικανούς.
Γι’ αυτό ο Ντόναλντ Τράμπ επανέλαβε το κάλεσμά του σε άλλες χώρες συγκεκριμένα Κίνα, Γαλλία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα και Βρετανία, να βοηθήσουν στην ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ και να συντονιστούν με τις αμερικανοισραηλινές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν.
Όμως η Ευρώπη και κάθε χώρα ξεχωριστά διαμηνύουν πως αυτός δεν είναι δικός μας πόλεμος και αρνούνται κάθε εμπλοκή στρατιωτική. Η Ελλάδα ξεκίνησε ένα διπλωματικό μαραθώνιο με αφορμή την κλιμάκωση του πολέμου στο Ιράν, με τον υπουργό εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη να βρίσκεται στη Γερμανία, τον υπουργό Άμυνας Νίκο Δένδια στη Βρετανία και τον πρωθυπουργό Κ.Μητσοτάκη την Παρασκευή στην σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας στο συνέδριο << Greek Energy >> στην Αθήνα με μια απλή δήλωση είπε:
<< Η Ελλάδα και η Ευρώπη δεν θα συμμετάσχουν σε οποιαδήποτε στρατιωτική επιχείρηση κοντά στο Ιράν >> και συγκεκριμένα υπογράμμισε ότι: << Η απλή απάντηση είναι όχι, η Ελλάδα δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε καμιά επιχείρηση γύρω από το θέατρο των πολεμικών επιχειρήσεων >> και τόνισε ότι δεν υπάρχει καμία ευρωπαϊκή διάθεση για αυτό το θέμα.
Για όλες τις παραπάνω εξελίξεις στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής όλοι οι ηγέτες στη Δύση και στην Ανατολή ανησυχούν, λυπούνται και προβληματίζονται. Μόνο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαδιμίρ Πούτιν << τρίβει τα χέρια του >> από ικανοποίηση, αφού το ρωσικό πετρέλαιο πριν τον πόλεμο στο Ιράν είχε 53 δολάρια και τώρα έχει φτάσει 93 δολάρια το βαρέλι.
Η στάση της Ελλάδας και της Ευρώπης να αρνηθούν την εμπλοκή τους σε στρατιωτική επιχείρηση για τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, μετά την προσπάθεια του προέδρου Τράμπ να εμπλέξει Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ στον πόλεμο με το Ιράν φαίνεται λογική, φυσιολογική και δίκαιη.
Όταν ο Τράμπ ξεκίνησε τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή μαζί με το Ισραήλ δεν ρώτησε τότε την Ευρώπη, ούτε το ΝΑΤΟ, αλλά ούτε και το Αμερικανικό Κογκρέσο όπως είχε υποχρέωση.
Σε κλειδί των εξελίξεων ενός τόσο μεγάλου πολέμου αναδεικνύονται τελικά τα Στενά του Ορμούζ, γι’ αυτό ήρθε η ώρα όλοι να αναθεωρήσουν τις απόψεις των, ώστε η μόνη τελικά δίοδος που πρέπει να παραμείνει ανοιχτή είναι η διπλωματία.