Η Κρήτη βρίσκεται στην “καρδιά” του μεταναστευτικού “διαδρόμου” της κεντρικής Μεσογείου και οι συνεχώς αυξανόμενες ροές που καταγράφονται τα τελευταία τρία χρόνια από τα λιβυκά παράλια προς τη νότια Κρήτη και τις ακτές της Γαύδου αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος.
Από το 2024, όταν ξεκίνησαν οι πρώτες μεταναστευτικές αφίξεις, η διαχείριση του προβλήματος περιορίστηκε σε ευχολόγια, αυτοσχεδιασμούς και μηδενική ουσιαστική προετοιμασία, παρά τις αλλεπάλληλες συσκέψεις και τις τέσσερις αλλαγές υπουργών (Καιρίδης, Παναγιωτόπουλος, Βορίδης, Πλεύρης).
Φτάσαμε στο … και πέντε για να τρέξουν οι διαδικασίες δημιουργίας δύο δομών προσωρινής φιλοξενίας στο νησί και πλέον είμαστε εν αναμονή ανακοινώσεων.
Όπως έγραψε το Creta24.gr, η ανακοίνωση της χωροθέτησης της δομής προσωρινής φιλοξενίας μεταναστών στο Ηράκλειο είναι θέμα ημερών καθώς ο χώρος έχει “κλειδώσει” και αφορά στη μίσθωση ανενεργής υποδομής που ανήκει σε ιδιώτη.
Συσκέψεις επί συσκέψεων αλλά ελάχιστη πρόοδος σε επίπεδο υποδομών
Η Κρήτη συνέχισε να σηκώνει δυσανάλογο βάρος, χωρίς σταθερό σχεδιασμό και χωρίς σαφή κατανομή ευθυνών μεταξύ κεντρικού κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης. Σήμερα, βρισκόμαστε ξανά στο «και πέντε». Οι διαδικασίες για τη δημιουργία δύο δομών προσωρινής φιλοξενίας – σε Ηράκλειο και Χανιά – επιταχύνονται, με στόχο να είναι πλήρως λειτουργικές έως τον Μάιο του 2026.
Στα Χανιά έχει ήδη προκριθεί η αναδιαμόρφωση του πρώην εκθεσιακού χώρου της Αγυιάς και αναμένονται προσεχώς οι επίσημες ανακοινώσεις για το Ηράκλειο.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι απλώς πού θα χωροθετηθεί η δομή. Είναι γιατί χρειάστηκαν τρία χρόνια για να κινητοποιηθούν οι διαδικασίες.
Το μεταναστευτικό δεν είναι παροδικό φαινόμενο
Οι γεωπολιτικές αναταράξεις στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, οι κοινωνικές ανισότητες και η κλιματική κρίση διαμορφώνουν μια νέα πραγματικότητα μετακινήσεων πληθυσμών που θα μας συνοδεύει για χρόνια. Η Κρήτη, λόγω γεωγραφικής θέσης, θα παραμείνει κρίσιμος κόμβος.
Αυτό που απαιτείται είναι ρεαλισμός και μακροπρόθεσμος σχεδιασμός. Δομές αξιοπρεπείς, με επαρκές προσωπικό και χρηματοδότηση, σαφής επιμερισμός αρμοδιοτήτων και ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες, ώστε να αποφευχθούν εντάσεις και παραπληροφόρηση. Και, κυρίως, μια εθνική στρατηγική που δεν θα εξαντλείται στη διαχείριση της επόμενης άφιξης, αλλά θα προετοιμάζει το έδαφος για μία πιθανή κρίση.
Η Κρήτη δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με όρους προσωρινότητας απέναντι σε ένα φαινόμενο με μόνιμα χαρακτηριστικά.
Το «και πέντε» δεν μπορεί να γίνει κανονικότητα. Αν το μεταναστευτικό ήρθε για να μείνει, τότε και η πολιτική αντιμετώπισής του οφείλει να αποκτήσει διάρκεια, συνέπεια και θάρρος.
