Ο έκπτωτος πρίγκιπας Άντριου δεν αποτελεί μόνο πληγή για τη βρετανική μοναρχία, αφού αποτελεί πλέον και βάρος για τον ίδιο τον Πρίγκιπα Ουίλιαμ.
Καθώς ο διάδοχος του θρόνου πλησιάζει όλο και περισσότερο στον ρόλο του μελλοντικού βασιλιά, η σκιά που ρίχνει ο θείος του απειλεί να δυσκολέψει το σχέδιό του για μια πιο σύγχρονη και διαφανή μοναρχία. Κάθε νέα εξέλιξη γύρω από τον πρώην πρίγκιπα καθιστά το έργο του Ουίλιαμ πιο σύνθετο και πολιτικά πιο απαιτητικό, σύμφωνα με το BBC.
Οι σχολικές διακοπές αποτελούν για τον Πρίγκιπα και την Πριγκίπισσα της Ουαλίας έναν πολύτιμο, προστατευμένο χρόνο. Την περασμένη εβδομάδα ήταν το λεγόμενο half term.
Ο Πρίγκιπας Ουίλιαμ είχε μόλις επιστρέψει από επίσημη επίσκεψη στη Σαουδική Αραβία, ενώ η Πριγκίπισσα της Ουαλίας είχε ολοκληρώσει έναν κύκλο δημόσιων εμφανίσεων με επίκεντρο την ψυχική υγεία, τη στήριξη των νέων οικογενειών και τη βρετανική κλωστοϋφαντουργία.
Η οικογένεια αποσύρθηκε, όπως συνηθίζει, στο Νόρφολκ, μακριά από τον ρυθμό της σχολικής καθημερινότητας στο Ουίνδσορ, για λίγες ημέρες ιδιωτικότητας και ηρεμίας.
Η σύλληψη στο Σάντρινγκχαμ και η προσωπική διάσταση
Το πρωί της Πέμπτης, όμως, αυτή η ηρεμία διακόπηκε απότομα. Σε απόσταση περίπου τριών μιλίων από το εξοχικό καταφύγιο της οικογένειας, ο Άντριου Μάουντμπάτεν-Ουίνδσορ συνελήφθη στο Wood Farm, εντός του κτήματος του Σάντρινγκχαμ.
Για τον Πρίγκιπα Ουίλιαμ, η υπόθεση αυτή είναι δυσάρεστα κοντά, κυριολεκτικά και συμβολικά.
Οι σχέσεις του με τον πρώην πρίγκιπα Άντριου δεν υπήρξαν ποτέ στενές. Η αμηχανία ήταν εμφανής ακόμη και δημόσια, όπως έξω από τον Καθεδρικό Ναό του Γουέστμινστερ, μετά την κηδεία της Δούκισσας του Κεντ τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, όταν ο έκπτωτος πρίγκιπας πλησίασε τον ανιψιό του.
Ωστόσο, όσο ο Ουίλιαμ βαδίζει προς τον θρόνο, ο πρώην πρίγκιπας Άντριου μετατρέπεται αναπόφευκτα και σε δικό του πρόβλημα.
Ο μελλοντικός βασιλιάς ήταν ακόμη μαθητής όταν ο θείος του γνώρισε τον Τζέφρι Έπσταϊν. Ετοιμαζόταν να ξεκινήσει το πανεπιστήμιο όταν η Βιρτζίνια Τζιούφρι κατήγγειλε ότι εξαναγκάστηκε σε σεξουαλική επαφή με τον τότε πρίγκιπα, κατηγορία που ο ίδιος αρνείται σταθερά.
Η διαβόητη φωτογραφία του 2010, με τον Άντριου να περπατά στο Σέντραλ Παρκ πλάι στον Τζέφρι Έπσταϊν, τραβήχτηκε μόλις έναν μήνα μετά την ανακοίνωση του αρραβώνα του Ουίλιαμ με την Κάθριν. Για χρόνια, ο διάδοχος βρισκόταν στο περιθώριο της υπόθεσης. Πλέον, όμως, η υπόθεση τον αγγίζει άμεσα.
Το όραμα για «εξέλιξη» και το βάρος της κληρονομιάς
Ο Πρίγκιπας Ουίλιαμ έχει επανειλημμένα μιλήσει για την ανάγκη εκσυγχρονισμού της μοναρχίας, διατυπώνοντας το όραμά του προσεκτικά, χωρίς αιχμές για τον τρόπο που ασκεί τα καθήκοντά του ο πατέρας του, ο Βασιλιάς Κάρολος. Η φιλοσοφία του συνοψίζεται στη φράση «εξέλιξη, όχι επανάσταση».
Ωστόσο, κάθε νέα αποκάλυψη γύρω από τον πρώην πρίγκιπα Άντριου δυσκολεύει την προσπάθεια αυτή.
«Ο Ουίλιαμ μπορεί να είναι ο μεταρρυθμιστής που χρειάζεται η χώρα, αλλά δεν θα ήθελε να του επιβληθεί η αλλαγή με αυτόν τον τρόπο», σημειώνει πρόσωπο που τον γνωρίζει εδώ και δεκαετίες.
Η κοινή γνώμη ζητεί πλέον περισσότερα: διαφάνεια, λογοδοσία και ξεκάθαρες απαντήσεις από έναν θεσμό που παραδοσιακά κινείται με αργούς ρυθμούς.
Πηγή κοντά στη βασιλική οικογένεια παραδέχεται ότι τα γεγονότα που αφορούν τον έκπτωτο πρίγκιπα είναι «βαθιά ανησυχητικά», επισημαίνοντας ωστόσο ότι «η σοβαρή παραβατική συμπεριφορά ενός ατόμου δεν ορίζει τη συνολική προσφορά της μοναρχίας στο έθνος».
Η σιωπή του Παλατιού και το ερώτημα του διαγγέλματος
Τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών κάνουν λόγο για «κρίση», «καταστροφή» και «έκτακτες εποχές», ακόμη και για «το τέλος της μοναρχίας όπως τη γνωρίζουμε». Στο Παλάτι αντιλαμβάνονται το κλίμα και τη σοβαρότητα της κατάστασης. Το ερώτημα είναι αν το αποτυπώνουν επαρκώς δημόσια.
«Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία για το πού βρίσκεται η καρδιά και το μυαλό του Βασιλιά σε αυτό το θέμα», αναφέρει βασιλική πηγή. Άλλη πηγή, ερωτηθείσα για το μέγεθος της κρίσης, σχολιάζει: «Μόνο ο χρόνος θα δείξει. Η κατάσταση πρέπει να κριθεί με ψυχραιμία, και η απάντηση να δοθεί στα ουσιαστικά ζητήματα, όχι στους τίτλους».
Η ενεργή αστυνομική έρευνα περιορίζει τα περιθώρια δημόσιων τοποθετήσεων από το Παλάτι του Μπάκιγχαμ, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά λεπτομέρειες της υπόθεσης ή το ποιος γνώριζε τι και πότε. Γίνεται λόγος για τη δημιουργία ενός «τείχους προστασίας» μεταξύ του Βασιλιά και των ερευνών, ώστε να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία τους.
Το ερώτημα, όμως, είναι αν κινδυνεύει να δημιουργηθεί και ένα «τείχος» ανάμεσα στη μοναρχία και την κοινωνία. Μακροχρόνιος και πιστός υπάλληλος του Βασιλικού Οίκου φέρεται να έχει δηλώσει ότι ο πρώην πρίγκιπας ήταν το μοναδικό μέλος της οικογένειας που του είχε φερθεί άσχημα, μια ένδειξη του κλίματος που επικρατούσε.
Πολλοί διερωτώνται αν θα έπρεπε ο Βασιλιάς να απευθυνθεί προσωπικά στο έθνος. Θα κατανοούσε καλύτερα το κοινό τη δική του αγωνία αν εξηγούσε ο ίδιος γιατί αφαίρεσε τους τίτλους από τον αδελφό του ή αν εξέφραζε δημόσια τη βαθιά του ανησυχία για τη σύλληψη;
Κάποιοι θεωρούν ότι η στιγμή ίσως δικαιολογούσε ακόμη και ένα διάγγελμα. Άλλοι επιμένουν ότι «οι δημόσιες δηλώσεις γίνονται για την εθνική συνοχή» και πως σε μια τέτοια συγκυρία προέχει η θεσμική ψυχραιμία.
Σε μια εποχή όπου τα συναισθήματα εκφράζονται ανοιχτά, η βασιλική σιωπή μπορεί να εκλαμβάνεται ως απόσταση. Ωστόσο, όσοι γνωρίζουν τη λειτουργία του θεσμού επιμένουν πως «δεν μιλάς δημοσίως αν δεν μπορείς να βελτιώσεις την κατάσταση — δεν βγαίνεις απλώς για να παράγεις περιεχόμενο».
Κατά την άποψή τους, η συνέχιση της κανονικότητας ίσως αποδειχθεί η ασφαλέστερη επιλογή.
Μια μοναρχία χωρίς «στιγμές ανάτασης»
Προς το παρόν, δεν αναμένεται διάγγελμα ούτε νέες ανακοινώσεις σχετικά με το Παλάτι, τον Έπσταϊν και τον πρώην πρίγκιπα.
Ταυτόχρονα, η μοναρχία δεν διαθέτει στον ορίζοντα μεγάλες εορταστικές στιγμές που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν εξισορροπητικά — όπως Ιωβηλαία, βασιλικούς γάμους ή εθνικές τελετές αντίστοιχες με εκείνες των τελευταίων ετών της βασιλείας της Ελισάβετ Β΄. Τέτοια γεγονότα συχνά υπενθυμίζουν τον ενωτικό ρόλο του θεσμού. Σήμερα, όμως, απουσιάζουν.
Τα σκάνδαλα φέρνουν στην επιφάνεια βαθύτερα ζητήματα. Ο πρώην πρίγκιπας Άντριου, σύμφωνα με όσους τον γνωρίζουν, μεγάλωσε με αίσθηση δικαιώματος και υπερβολικής επιείκειας, ένας συνδυασμός που αποδείχθηκε επικίνδυνος.
Όταν έρθει η ώρα του Πρίγκιπα Ουίλιαμ, θα παραλάβει ένα Στέμμα σε μια εποχή όπου η εμπιστοσύνη έχει περιοριστεί, τα προνόμια εξετάζονται εξονυχιστικά και η οικονομική διαφάνεια αποτελεί διαρκές αίτημα.
Θα θελήσει να διασφαλίσει ότι τα δικά του παιδιά θα έχουν σαφή σκοπό, επίγνωση του ρόλου τους και ουσιαστική αίσθηση δημόσιας υπηρεσίας.
Και, πάνω απ’ όλα, θα επιδιώξει οι λανθασμένες επιλογές του έκπτωτου πρίγκιπα να παραμείνουν στα αρχεία της ιστορίας, δίπλα σε άλλες κρίσεις που έχουν τραυματίσει σοβαρά το κύρος της βρετανικής μοναρχίας.
Πηγή: Cnn.gr
