Κι ακούω πολλές φορές να λένε, ο τάδε είναι «δυνατός» και «πανίσχυρος». Και αναρωτιέμαι κι εγώ, γιατί μωρέ είναι «δυνατός» και «πανίσχυρος». Τα λόγια που φτάνουν ως απάντηση στο ερώτημα μου, αφορούν στο ότι δεν ξέρει τι έχει από πλούτη, ανέσεις και χρήματα. Και η ανταπάντηση η δική μου είναι, έτσι μετρούν οι «δυνατοί» και οι «πανίσχυροι», με κριτήριο τον πλούτο και όποια άλλα υπερμεγέθη αγαθών και υλικών στοιχείων κατέχουν στην ευθύνη και την ιδιοκτησία τους. Όχι, βέβαια.
Αυτό το όχι, δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι άξιοι ή ότι δεν απέκτησαν την περιουσία τους με εντιμότητα. Δεν το γνωρίζουμε και δεν αφορά τη θεματολογία του σημερινού άρθρου. Το όχι, απαντά στο ότι στην πραγματικότητα δεν είναι το χρήμα και ο πλούτος που αναδεικνύει τη δύναμη, την αξία και την ισχύ του ανθρώπου. Και πέφτουν σε βαθύτατη πλάνη, όσοι νομίζουν και πιστεύουν κάτι τέτοιο.
Ο άνθρωπος είναι άνθρωπος. Βεβαίως, μπορεί να είμαστε διαφορετικοί ο ένας από τον άλλον σε χαρακτηριστικά, συνήθειες, απόψεις και προσωπικότητες… αλλά είμαστε ίσοι, δεν υπάρχει στ’ αλήθεια «δυνατός» και «αδύναμος». Αν περπατάμε στο δρόμο και σκοντάψουμε και πέσουμε κατά γης και τραυματίσουμε το πόδι μας ή άλλο μέρος του σώματος… το ίδιο θα πονέσει και ο πάμπλουτος και ο ακριβά ενδεδυμένος, το ίδιο και ο πάμφτωχος και ο ντυμένος με κουρέλια. Άρα, που είναι η δύναμη σε αυτό το παράδειγμα και πως λογαριάζεται για να μετρηθεί.
Ο έχων τις ανέσεις προσπαθεί συνεχώς να διατηρήσει το βιος που δημιούργησε και να το αβγατίσει και ο μη έχων τις οικονομικές ανέσεις προσπαθεί συνεχώς να επιβιώσει και να ανταποκριθεί στα βασικά. Άρα, και οι δυο βρίσκονται στην προσπάθεια και το έργο. Είναι ισοδύναμοι δηλαδή, γιατί και οι δυο αγωνίζονται… με διαφορετικές αφετηρίες, αλλά με κοινά στοιχεία τον αγώνα και την προσπάθεια.
Επίσης, ερωτώ: ο ήλιος, ο ουρανός, το φεγγάρι, τα αστέρια, τα βουνά, οι θάλασσες και τα ποτάμια, ολόκληρη η φύση τριγύρω – της γης τα δώρα – γίνεται να αλλάζουν όψη επειδή γύρισε το βλέμμα κατά πάνω τους και τα κοίταξε ένας «πανίσχυρος» και «δυνατός», σύμφωνα με τα λεγόμενα ορισμένων. Όχι βέβαια, η όψη τους είναι και παραμένει κοινή για όποιον άνθρωπο θελήσει να αντικρίσει αυτή την ευλογία.
Ακόμη, αν το προσεγγίσουμε και θεολογικά, τότε θα καταλήξουμε ότι στα μάτια του Θεού δεν υπάρχουν «δυνατοί» και «αδύναμοι», δεν υπάρχουν φτωχοί και πλούσιοι. Είναι όλοι παιδιά του και δεν τους ξεχωρίζει με κριτήριο το χρήμα που διαθέτουν, αλλά με την καθαρότητα της ψυχής και την καλοσύνη. Στα μάτια του Θεού, δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι – ανώτεροι και κατώτεροι. Θα βάλει το χέρι του και θα προσφέρει τη βοήθεια του (αν χρειαστεί) και σ’ αυτόν που ενεργεί τίμια για να εξελίξει τη δραστηριότητα ή την επιχείρηση του και σ’ εκείνον που είναι άνεργος ή εργαζόμενος χαμηλών αποδοχών. Με το ίδιο μάτι θα τους κοιτάξει όλους, με την ίδια πατρική αγάπη θα τους αγκαλιάσει και θα τους υποστηρίξει. Δεν χρειάζεται κανείς να νιώθει μειονεκτικά και κατώτερος στην αναζήτηση του, γιατί «πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν…» όπως αναφέρει και γνωστός εκκλησιαστικός ψαλμός.
Αγαπητοί μου φίλοι και αναγνώστες, αποτελεί αδιαπραγμάτευτη αλήθεια ότι όλοι κλαίμε, όλοι γελάμε, όλοι ερωτευόμαστε, όλοι πονάμε, όλοι αγαπάμε, όλοι θα αγαπηθούμε, όλοι ασθενούμε ή θεραπευόμαστε. Και τελικώς, όλοι θα βραχούμε από τη βροχή αν δεν κρατάμε προστατευτικό και αδιάβροχο, μηδενός εξαιρουμένου. Έτσι λοιπόν, δεν είμαστε «δυνατοί» και «αδύναμοι»… είμαστε ίσοι, είμαστε άνθρωποι.
