Ο Άργος, ο πιστός σκύλος του Οδυσσέα, δεν ήταν απλώς σκύλος συντροφιάς. Ήταν καταπληκτικός ιχνηλάτης, σύμφωνα με τον μελετητή της Οδύσσειας Νίκο Φ. Καμπάνη. Το σκυλί που περίμενε χρόνια τον κύριο του να επιστρέψει από την Τροία και αναγνώρισε τον μεταμφιεσμένο ήρωα στο παλάτι, είχε χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε Κρητικό ιχνηλάτη.
Στην Οδύσσεια, ο Όμηρος αναφέρει συχνά τα «σκυλιά της Ιθάκης» ως φύλακες, ποιμενικούς και κυνηγετικούς ιχνηλάτες. Ο Άργος, με λευκό τρίχωμα και ευγενική κορμοστασιά, ήταν ο σκύλος που συνόδευε τον Οδυσσέα στα κυνήγια πριν αυτός φύγει για την Τροία. Ο Εύμαιος, ο πιστός χοιροβοσκός, παινεύει την ταχύτητα, τη γενναιότητα και την ακρίβειά του στην ιχνηλασία: κανένα αγρίμι δεν του ξέφευγε.
Στην περιγραφή του Ομήρου, ο Άργος ξεχωρίζει για το σφρίγος του και την ικανότητά του να κινείται μέσα στην πυκνή βλάστηση χωρίς να χάνει θήραμα. Ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία και σε κατάσταση παραμέλησης, αναγνωρίζει τον Οδυσσέα με ένα κούνημα της ουράς και ένα νεύμα στα αυτιά του, στοιχεία που σύμφωνα με τον μελετητή υποδεικνύουν φυλετικά χαρακτηριστικά Κρητικού ιχνηλάτη, αφού η φυλή κρατά όρθια τα αυτιά της και διακρίνεται για την ακρίβεια στην ιχνηλασία.
Ο Άργος δεν ήταν μόνο πιστός. Ήταν σκύλος με εκπαίδευση και φυσικό ταλέντο, ιδανικός για την αναζήτηση θηράματος. Στα κυνήγια του Οδυσσέα κυνηγούσε αγριοκάτσικα, ζαρκάδια και λαγούς, διατηρώντας πάντα την κορμοστασιά και την ταχύτητά του. Η λευκή του γούνα και η περήφανη στάση θυμίζουν τις παραστάσεις ευγενικών κυνηγετικών σκύλων της αρχαίας και αναγεννησιακής τέχνης, που συνοδεύουν άρχοντες στα ανάκτορα.
Η ιστορική και μυθική αναφορά στον Άργο μας διδάσκει κάτι σημαντικό για τους σύγχρονους κυνηγούς: η αφοσίωση, η παρατηρητικότητα και η ικανότητα του σκύλου να διαβάζει τα ίχνη είναι καθοριστικής σημασίας. Ακόμη και σε δύσκολες συνθήκες, ο Άργος ακολουθεί τα ίχνη του αφεντικού του, δείχνοντας υπομονή και εξαιρετική αντίληψη.
Η συγκλονιστική σκηνή της συνάντησης με τον Οδυσσέα δείχνει την αφοσίωση ενός σκύλου που μεγάλωσε για να υπηρετεί τον κυνηγό του, αλλά τον περίμενε χρόνια πριν μπορέσει να ξαναβρεθεί μαζί του. Το γερασμένο κυνηγόσκυλο, γεμάτο τσιμπούρια, αναγνωρίζει τον κύριο του, κουνάει την ουρά του και αφήνει μια «τελευταία υπόκλιση» στον χρόνο και στην πίστη.
Ο Άργος, λοιπόν, δεν ήταν απλώς μυθικός. Ήταν πρόδρομος των σημερινών Κρητικών ιχνηλατών, ένας σκύλος που συνδύαζε φυσικά χαρίσματα, εκπαίδευση και αφοσίωση. Η ιστορία του παραμένει διαχρονικό μάθημα για όλους τους κυνηγούς: η πίστη και η ικανότητα στην ιχνηλασία δεν ξεχνιούνται ποτέ.
Πηγή: kynigesia.gr
