Η Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου με ανακοίνωσή της εκφράζει την έντονη ανησυχία της για τις σημερινές εξαγγελίες του Πρωθυπουργού σχετικά με τη Συνταγματική Αναθεώρηση και ειδικότερα για την «αμφισβήτηση της μονιμότητας στο Δημόσιο, την επιβολή ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και την προώθηση της ίδρυσης ιδιωτικών Πανεπιστημίων».
Αναλυτικά στην ανακοίνωσή της αναφέρει:
«Η μονιμότητα στο Δημόσιο δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί θεσμική εγγύηση για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος και για τη λειτουργική ανεξαρτησία των εργαζομένων. Στον χώρο της Υγείας, διασφαλίζει ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να ασκούν το έργο τους χωρίς πολιτικές και διοικητικές πιέσεις, χωρίς τον φόβο αυθαίρετων πειθαρχικών ή υπηρεσιακών συνεπειών όταν αναδεικνύουν ελλείψεις, επικίνδυνες συνθήκες ή δυσλειτουργίες.
Η επίκληση της «αξιολόγησης» χωρίς σαφή, αντικειμενικά και διαφανή κριτήρια, σε ένα σύστημα Υγείας που λειτουργεί με χρόνια υποστελέχωση, εξαντλημένο προσωπικό και ανεπαρκείς υποδομές, δεν συνιστά μεταρρύθμιση αλλά μετακύλιση ευθύνης. Δεν μπορεί να αξιολογείται ο εργαζόμενος όταν το ίδιο το σύστημα αρνείται να λογοδοτήσει για τις δομικές του ανεπάρκειες.
Οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί στα νοσοκομεία δεν αποτελούν εργαλείο εξορθολογισμού, αλλά μηχανισμό περαιτέρω συμπίεσης των δαπανών για προσωπικό και βασικές υπηρεσίες. Το ΕΣΥ δεν είναι επιχείρηση. Η λειτουργία του δεν μπορεί να διέπεται από λογικές κόστους–οφέλους όταν διακυβεύεται η υγεία και η ζωή των πολιτών.
Παράλληλα, η προώθηση ιδιωτικών Πανεπιστημίων υπονομεύει τον δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης και εντείνει τις κοινωνικές ανισότητες, χωρίς να απαντά στο πραγματικό πρόβλημα της χώρας: την ανάγκη παραγωγής επιστημονικού δυναμικού με κοινωνική αναφορά, ικανού να στελεχώσει και να στηρίξει το δημόσιο σύστημα Υγείας.
Οι εργαζόμενοι στο Βενιζέλειο γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει δήθεν «αποδοτικότητα» με άδεια τμήματα, τι σημαίνει «μεταρρύθμιση» χωρίς προσωπικό και χρηματοδότηση και τι σημαίνει «εκσυγχρονισμός» που εξαντλεί ανθρώπους αντί να βελτιώνει υπηρεσίες. Δεν θα αποδεχτούμε πολιτικές που υποβαθμίζουν συνειδητά το δημόσιο σύστημα Υγείας και αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους όχι ως θεμέλιο της λειτουργίας του, αλλά ως κόστος προς περικοπή.
Το ΕΣΥ χρειάζεται ενίσχυση, προσλήψεις, χρηματοδότηση και θεσμικό σεβασμό. Όχι συνταγματικές παρεμβάσεις που αποδυναμώνουν τον δημόσιο χαρακτήρα του και μεταφέρουν το βάρος των αποτυχιών στις πλάτες των εργαζομένων.
Όχι συνταγματικά πειράματα στις πλάτες της κοινωνίας».
