Μια ομάδα Κινέζων επιστημόνων έφερε στο φως εντυπωσιακά ευρήματα από την ανάλυση DNA και τη νεκροψία ενός ευγενούς της δυναστείας των Σονγκ (13ος αιώνας), η σορός του οποίου είχε υποστεί μια διαδικασία ταρίχευσης που θυμίζει εκείνη των αρχαίων Αιγυπτίων.
Το επίπεδο διατήρησης της σορού ήταν τέτοιο που, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, τα λείψανά του ανέδιδαν ένα ευχάριστο άρωμα ακόμα και 800 χρόνια μετά τον ενταφιασμό του. Ωστόσο, στόχος της ερευνητικής ομάδας του πανεπιστημίου Fudan δεν ήταν η οσμή, αλλά μια σε βάθος «παλαιο-ραδιολογική, παλαιο-παθολογική και γενετική ανάλυση» για την αποκωδικοποίηση του γενετικού προφίλ, της διατροφής και των αιτιών θανάτου του άνδρα.
Η «Μούμια του Τσανγκζού» και τα μυστικά της ταρίχευσης
Γνωστός ως η «Μούμια του Τσανγκζού», (πόλη στο νότιο Τσιανγκσού της Κίνας) ο ευγενής αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα ευρήματα στη χώρα. Σε αντίθεση με τις αιγυπτιακές μεθόδους, όπου τα όργανα αφαιρούνταν, στην περίπτωση αυτή τα όργανα παρέμειναν στη θέση τους, αλλά εγχύθηκαν με υδράργυρο, κινναβαρίτη και αρωματικά έλαια από λίβανο και ξύλο αγάρ.
Ο ερευνητής Wang Bangyan εξήγησε ότι ο υδράργυρος εισήχθη απευθείας στην εντερική κοιλότητα μέσω κλύσματος, μια τεχνική με σαφείς ασιατικές επιρροές.
Η αρχαιότητα της αθηροσκλήρωσης
Η έρευνα κατέρριψε τη θεωρία ότι η αθηροσκλήρωση είναι αποκλειστικά νόσος της βιομηχανικής εποχής. Η ανάλυση έδειξε ότι ο ευγενής έφερε γενετικούς προδιαθεσικούς παράγοντες και διατροφικούς κινδύνους παρόμοιους με τους σύγχρονους ανθρώπους.
«Η αποκάλυψη άγνωστων γενετικών πολυμορφισμών για την αθηροσκλήρωση σε αρχαία άτομα, βελτιώνει την κατανόησή μας για τον ρόλο των γενετικών παραγόντων στην εξέλιξη της νόσου», αναφέρουν οι συντάκτες της μελέτης.
Η ανακάλυψη αυτή θεωρείται μοναδική, καθώς οι περισσότερες μούμιες που έχουν βρεθεί στην Κίνα έχουν υποστεί φθορές λόγω της υγρασίας του εδάφους. Η «Μούμια του Τσανγκζού» παραμένει ένα άψογα διατηρημένο «παράθυρο» στο παρελθόν, προσφέροντας πολύτιμες γνώσεις για την ιστορία της ιατρικής και των αρχαίων πολιτισμών.
