Ένα ποίημα για τη φονική συμπλοκή και την αιματοχυσία στα Βορίζια του δήμου Φαιστού από ηλικιωμένο κάτοικο των Καμαρών, του ακριβώς διπλανού χωριού που σημειώθηκε η τραγωδία, ανατριχιάζει. Πρόκειται για ποιητικούς στίχους με την υπογραφή του Κωνσταντίνου Σαριδάκη (Λαγού) που περιγράφουν καρέ καρέ τα γεγονότα, τον πόνο, τη θλίψη, το σπαραγμό και την καταχνιά που δημιουργεί ο αλληλοσκοτωμός και η βεντέτα.
Ακολουθεί το ποίημα, με τίτλο «Σαββάτο μέρα ήτανε»:
«Σαββάτο μέρα ήτανε
μέρα συννεφιασμένη
μέρα κακή και θλιβερή
και πρώτη του Νοέμβρη
Ο Χάρος πήγε κι έκατσε
στη μέση στα Βορίζα
σε ένα ορεινό χωριό
του Ψηλορείτη ρίζα.
Του Χάρου η μάνα κάθεται
του Χάρου παραγγέλνει
ανθρώπους νέους με παιδιά
ποτέ του να μη παίρνει.
Μα γιάντα Χάρε το κάμες
ετούτονε το πράμα
με τραυματίες και νεκρούς
κι είναι μεγάλο δράμα.
Και μοιρολόγια στεναγμοί
αντιλαλούν στη ρίζα
πάλι στα μαύρα ντύθηκαν
τα ξακουστά Βορίζα.
Πολλές καρδιές ραγίσανε
πολλοί ανθρώποι κλαίνε
γιατί να γίνει το κακό
όλοι ετούτο λένε.
Θεέ μου και δίνε υπομονή
σε όλους τους πονεμένους
παρηγοριά και δύναμη
στους μαυροφορεμένους.
Για να σηκώσουν το Σταυρό
που έχουνε στον ώμο
γιατί είν ψηλά ο Γολγοθάς
και με μακρύ το δρόμο».
