Εκατοντάδες νέοι βγήκαν στους δρόμους την Κυριακή (5/10) σε πόλεις του Μαρόκου για να αξιώσουν το τέλος της διαφθοράς και την αποχώρηση του επικεφαλής της κυβέρνησης Αζίζ Αχανούς, την ένατη ημέρα διαδηλωσεων που οργανώνει η “GenZ 212”.
Στην Καζαμπλάνκα, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στη λαϊκή συνοικία Ελ Φίντα, όπου ακούστηκαν συνθήματα όπως «Αχανούς φύγε, δεν σου ανήκει η κυβέρνηση», ή ακόμη «ο λαός θέλει το τέλος της διαφθοράς», σύμφωνα με απευθείας αναμεταδόσεις μαροκινών ΜΜΕ. Παρόμοια συνθήματα ακούστηκαν στην Τετουάν (βόρεια), όπου επίσης συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες νέοι.
Στην πρωτεύουσα, Ραμπάτ, η κινητοποίηση ήταν μικρότερη. Περίπου 100 άνθρωποι βρέθηκαν μπροστά από το κοινοβούλιο, φωνάζοντας συνθήματα όπως «ζήτω ο λαός», «η κυβέρνηση είναι διεφθαρμένη», «στοπ στη διαφθορά».
Σημειώνεται ότι από την 27η Σεπτεμβρίου, χιλιάδες νέες και νέοι διαδηλωτές απαιτούν μεταρρυθμίσεις στους τομείς της υγείας και της παιδείας κάθε βράδυ. Τις κινητοποιήσεις οργανώνει κυρίως η συλλογικότητα ονόματι GenZ 212, που εμφανίστηκε πρόσφατα σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης και είναι άγνωστο μέχρι τώρα τουλάχιστον ποιοι είναι οι ιδρυτές και οι ηγέτες της.
Με πάνω από 185.000 μέλη στην πλατφόρμα Discord, παρουσιάζεται ως οργάνωση «ελεύθερων νέων», χωρίς ξεκάθαρο πολιτικό πρόσημο.
Οι κινητοποιήσεις άρχισαν περί τα μέσα του Σεπτεμβρίου, μετά τον θάνατο, σε δημόσιο νοσοκομείο της Αγαδίρ (νότια), οκτώ εγκύων που είχαν εισαχθεί για να γίνουν καισαρικές τομές.
«Το πρωταρχικό είναι να υπάρξουν μεταρρυθμίσεις στην υγεία και στην παιδεία. Έχουμε συναίσθηση του γεγονότος πως αυτό παίρνει χρόνο, αλλά πρέπει να αρχίσουν κάποτε», είπε στο AFP ο Ιμράν, 20 ετών, στο περιθώριο της διαδήλωσης στην πρωτεύουσα.
Αν και η GenZ 212 επιμένει στον ειρηνικό χαρακτήρα των συγκεντρώσεων που οργανώνει, βίαια επεισόδια ξέσπασαν το βράδυ της περασμένης Τετάρτης σε μικρές κοινότητες, με αποτέλεσμα 3 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους από αστυνομικά πυρά σε χωριό κοντά στην Αγαδίρ.
Την επομένη, ο πρωθυπουργός εξέφρασε τη βούληση της κυβέρνησής του να ικανοποιήσει «κοινωνικές διεκδικήσεις» των νέων και τη «διάθεσή του να διεξαγάγει διάλογο».
