Του Σωτήρη Μεταξά
Υψηλά ποσοστά αδιαπέραστων επιφανειών στη βόρεια ακτογραμμή της Κρήτης καταγράφει έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Μάλιστα, η τσιμεντοποίηση των ακτών παίζει σημαντικό ρόλο στην καταστροφή των παράκτιων οικοσυστημάτων, σηματοδοτεί κινδύνους πλημμυρικών φαινομένων και συνδέεται με αυξημένες απαιτήσεις σε ενέργεια.
Οι τουριστικές περιοχές της Κρήτης βρίσκονται στο κεντρικό κάδρο της έρευνας και τα συμπεράσματα είναι εξόχως ανησυχητικά.
“Καταγράψαμε μία μεγάλη απόκλιση στο βόρειο και στο νότιο τμήμα της Κρήτης. Ειδικά και τα μεγάλα αστικά κέντρα του νησιού, η σφράγιση του εδάφους ξεπερνάει σε ποσοστό το 50%”, δήλωσε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ Κρήτης, στους Κώστα Κεφαλογιάννη και Σωτήρη Μεταξά, ο καθηγητής στο τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Απόστολος Λαγαρίας.
Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση αξιολόγησης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ, ο έλεγχος της αστικής διάχυσης θεωρείται σημαντική παράμετρος για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και τη βιώσιμη χρήση του εδάφους. Είναι σημαντικό να αναγνωριστεί ότι η σύνδεση μεταξύ της αστικής διάχυσης και της Κλιματικής Αλλαγής είναι αμφίδρομη: Από την μία πλευρά η επιταχυνόμενη επέκταση των αστικών χρήσεων γης συμβάλει στην Κλιματική Αλλαγή, καθώς περιορίζει την ικανότητα των φυσικών οικοσυστημάτων να δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα, ενώ συνδέεται με αυξημένες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και απαιτήσεις σε ενέργεια, υποδομές και φυσικούς πόρους. Από την άλλη πλευρά η ανάπτυξη χαμηλών πυκνοτήτων και διάσπαρτης δόμησης κατά μήκος των ακτών καθιστά τους οικισμούς και τις παραγωγικές δραστηριότητες ιδιαίτερα ευάλωτες, λόγω της σημαντικής συγκέντρωσης πληθυσμού και υποδομών σε περιοχές που είναι επιρρεπείς στις επιπτώσεις της Κλιματικής Αλλαγής.
Όπως επισημαίνεται στην έρευνα, “το μοντέλο της γραμμικής τουριστικής διασποράς κατά μήκος της ακτογραμμής συνδέεται με συνθήκες σωρευτικής υπερσυγκέντρωσης μονάδων σε νησιά μαζικού τουρισμού (Κρήτη, Κέρκυρα, Ρόδος, Μύκονος, Θήρα, Κως, Ζάκυνθος).
Οι παράκτιες περιοχές που θα παρουσιάσουν μεγαλύτερη αύξηση των περιόδων ξηρασίας εντοπίζονται στην Κρήτη, τη νότια Πελοπόννησο και τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, ενώ καθολική θα είναι και η αύξηση των ακραίων καυσώνων..
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι ζώνες του παράκτιου χώρου που καλύπτονται από πολύ υψηλά ποσοστά αδιαπερατών επιφανειών ταυτίζονται ως ένα βαθμό με τις συγκεντρώσεις των μεγάλων αστικών κέντρων.
Σημειακά υψηλές τιμές όπως είναι αναμενόμενο εντοπίζονται στις περιοχές των παράκτιων αστικών κέντρων της ηπειρωτικής χώρας (Πάτρα, Βόλος, Αλεξανδρούπολη, Καλαμάτα, Ναύπλιο, Πρέβεζα, Ηγουμενίτσα, Ναύπακτος, Αίγιο), και μεγάλων νησιωτικών πόλεων (Χίος, Μυτιλήνη, Ηράκλειο, Ρέθυμνο, Χανιά, Ερμούπολη), αλλά και σε ζώνες έντονου μαζικού τουρισμού (Χερσόνησος Κρήτης, Καλλικράτεια Χαλκιδικής, Σταυρός-Ασπροβάλτα Χαλκιδικής, Κιάτο Κορινθίας).
