Ένα βροχερό απόγευμα είναι σίγουρα μελαγχολικό και μπορεί να επηρεάσει τη διάθεσή μας, μπορεί, όμως, να οδηγήσει σε διαζύγιο; Στον άνθρωπο συνήθως άλλοι είναι οι λόγοι που οδηγούν τα ζευγάρια στον χωρισμό, ωστόσο στην περίπτωση ωδικών πτηνών ακόμα και οι καιρικές συνθήκες μπορούν να αποτελέσουν καταλυτικό παράγοντα για να πουν «αντίο».
Αυτό προκύπτει από έρευνα που διεξήχθη από ερευνητές του Τμήματος Βιολογικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Macquarie της Αυστραλίας και δημοσιεύθηκε στο Journal of Animal Ecology.
Αναλυτικότερα, οι επιστήμονες έπειτα από 16ετή μελέτη διαπίστωσαν ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες – ιδίως οι ισχυρές βροχοπτώσεις – επηρεάζουν τη σταθερότητα των δεσμών του μονογαμικού ωδικού πτηνού Acrocephalus sechellensis που ζει στις Σεϋχέλλες.
«Αναλύσαμε δεδομένα 16 ετών και βρήκαμε μια περίπλοκη, μη γραμμική σχέση μεταξύ των μοτίβων βροχοπτώσεων και των ποσοστών διαζυγίων, με το διαζύγιο να είναι πιο πιθανό κατά τη διάρκεια ετών με χαμηλή και υψηλή βροχόπτωση», δήλωσε ο Φριγκ Σπίλμαν, σύμφωνα με το Phys.org.
Όπως είπε ο επικεφαλής της μελέτης, οι δεσμοί των πτηνών επηρεάστηκαν σημαντικά από ένα ακραίο κλιματικό γεγονός: Τις βροχοπτώσεις που προκλήθηκαν το 1997 από το φαινόμενο Ελ Νίνιο. Οι ειδικοί εντόπισαν συσχέτιση ανάμεσα σε αυτές και το ποσοστό των χωρισμών, με πολλούς από αυτούς να σημειώνονται κατά την περίοδο αναπαραγωγής .
Το πτηνό αυτό πραγματοποιεί μακροχρόνιους δεσμούς, με την περίοδο αναπαραγωγής του να παρατηρείται από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο και από τον Δεκέμβριο έως τον Μάρτιο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα υψηλότερα ποσοστά διαζυγίων σημειώθηκαν σε περιόδους με εξαιρετικά υψηλές ή χαμηλές βροχοπτώσεις κατά το διάστημα αναπαραγωγής, επηρεάζοντας πιθανώς τον τρόπο με τον οποίο τα πουλιά έβλεπαν τους συντρόφους τους.
Μιλώντας στο EcoWatch, ο Άγκους Μπέντλαζ του Πανεπιστημίου Macquarie εξήγησε ότι οι βροχοπτώσεις μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό το περιβάλλον του πληθυσμού των Acrocephalus sechellensis.
Για παράδειγμα, το μικρό ποσοστό αυτών προκαλεί τη σημαντική μείωση διαθεσιμότητας τροφής διαταράσσοντας την ανάπτυξη εντόμων που γεννούν συχνά τα αυγά τους στο νερό, ενώ από την άλλη οι έντονες βροχοπτώσεις μπορούν να καταστρέψουν ενδιαιτήματα και φωλιές και να καταστήσουν δύσκολη τη διατήρηση της βέλτιστης θερμοκρασίας του σώματός τους. Επομένως, και οι δύο ακραίες καταστάσεις μπορούν να επηρεάσουν την υγεία των πτηνών και να κάνουν δύσκολη την ανατροφή των απογόνων.
Επιπλέον, η απουσία βροχής ή αντίθετα έντονα καιρικά φαινόμενα μπορούν να αυξήσουν το στρες στα πτηνά, κλονίζοντας τη σχέση τους με το σύντροφό τους. Η αναστάτωσή τους, επομένως, είναι πιθανό να επηρεάσει την κρίση τους σχετικά με την ποιότητα του συντρόφου τους, ωθώντας τα να επανεξετάσουν την επιλογή τους και τελικά να τον εγκαταλείψουν.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η μελέτη αυτή μπορεί να ρίξει φως στον τρόπο με τον οποίο η κλιματική αλλαγή επιδρά στη σταθερότητα των κοινωνικά μονογαμικών ειδών και να τους βοηθήσει να κατανοήσουν τη συμπεριφορά τους, ώστε να διαμορφώσουν ανάλογα τις προσπάθειες διατήρησης των ειδών που είναι ευάλωτα στις επιπτώσεις της περιβαλλοντικής κρίσης.
