Από τις Εκδόσεις ΕΥΡΑΣΙΑ κυκλοφορεί βιβλίο του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας (τ.ΠτΔ), κ.Προκόπη Παυλόπουλου, που έχει τον τίτλο:«ΜΕΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ & ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ». Στην έκδοση αυτή περιλαμβάνονται κρίσιμες μελέτες πάνω στα εθνικά θέματα, όπου μεταξύ αυτών και το Κεφάλαιο: «Η επίλυση του Κυπριακού με βάση το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο» (βλ. σελ. 93 και επ.).

ΤΟ «ΝΕΟ ΔΟΓΜΑ»

Κατ’ ουσίαν ο κ.Προκόπης Παυλόπουλος εισηγείται το «νέο Δόγμα» πάνω στο οποίο πρέπει να πολιτευτεί η Ελλάδα (και η Κύπρος) και δεν είναι άλλο από την εφαρμογή και υποστήριξη του «Ευρωπαϊκού Κεκτημένου» και των Αρχών και Αξιών τόσο των παραδεδεγμένων κανόνων του Διεθνούς Δικαίου όσο και των προνοιώντου Ευρωπαϊκού-ΕνωσιακούΔικαίου, με ιδιαίτερη αναφορά στο «ΕυρωπαϊκόΚεκτημένο».

Με τούτα τα δεδομένα στο παρόν αυστηρό περίγραμμα υπ’ όψιν τα εξής:

Ο ΑΝΤΙΑΠΟΙΚΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ: «ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ»

Για τη μακρόχρονη ιστορία της Κύπρου μπορεί να γίνει αναφορά στο 1955, όπου έλαβε χώρα ο ένοπλος Αντιαποικιακός Αγώνας κατά της Βρετανικής Κατοχής.Το σύνθημα ήταν:«Ένωσις». Οι Τουρκοκύπριοι, με την παρότρυνση της «βρετανικής πολιτικής» και πρωτεργάτη τον τότε Πρωθυπουργό Άντονι Ήντεν, αντιτάχθηκαν στον αγώνα των Κυπρίων. Ταυτοχρόνως η «βρετανική πολιτική» συνεργάστηκε με την Τουρκία στη βάση της «προστασίας της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας», με αποτέλεσμα άνευ δικαιώματος η Τουρκία να αποτελέσει «μέρος» της διαδικασίας. Υπ  όψιν δε,  ότι η «βρετανική πολιτική» αποσκοπούσε στη χωριστή «αυτοδιάθεση» των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Το διαρκές «δόγμα» του «διαίρει και βασίλευε» («divideandconquer») για μια ακόμη φορά εφαρμοζόταν στην πράξη.

Τα προαναφερόμεναπου οδήγησαν στις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου,επέβαλαν ώστε το 1963 να υπάρξει η ανάγκη αλλαγής του συστήματος διοίκησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος πρότεινε τροποποιήσεις στο Σύνταγμα σε «Δεκατρία Σημεία»Όταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αποσκοπούσε στη συνταγματική αναθεώρηση των πραγμάτων, ταυτοχρόνως σε εξέλιξη ήταν «αγγλοαμερικανικό σχέδιο» για την «Νατοποίηση» της Κύπρου, πράγμα που κατ’ ουσίαν οδήγησε στη «χούντα των Αθηνών» για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα αυτής της διαδικασίας, η οποία κατέληξε στην εισβολή και κατοχή από τηνΤουρκία του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού πρωτίστως η προδοτική χούντα είχε αποσύρει ισχυρότατες ένοπλες δυνάμεις της Ελλάδας,επιτρέποντας στην Τουρκία, αντί να επιχειρήσει απόβαση,κατ’ ουσίαν να προβεί σε αποβίβαση...

Η …«ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ»

Από το καλοκαίρι του 1974 που έλαβε χώρα η παράνομη εισβολή και κατοχή εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Τουρκοκυπριακή πλευρά διαρκώς παρεμποδίζει την εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού. Υπόψιν δε ότι και το «σχέδιο Ανάν» ήταν μία ανεφάρμοστη «κατασκευή» και ορθώς δεν έγινε δεκτό από Ελληνοκυπριακής πλευράς. Ωστόσο, το «τείχος ντροπής» παραμένει να διαχωρίζει τα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ οι πρόσφατες«διακηρύξεις της Άγκυρας» για τη «δημιουργία δύο κρατών» προσβάλει ευθέως το σύγχρονο νομικό και πολιτικό πολιτισμό, αλλά και ανενδοιάστως και αυτή τούτητην Ευρωπαϊκή Συμπολιτεία, καθόσον αφορά ωμή επέμβαση στο ενιαίο και αδιαίρετο της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ κ.ΠΡΟΚΟΠΗ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Στο πλαίσιο επίλυσης του Κυπριακού ο τ.ΠτΔόπως παραπέμπεταιπαραπάνω, υποστηρίζειΟμοσπονδία με πλήρη κυριαρχία,στη «γραμμή» του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, όπου Κύπρος και Ελλάδα επιδιώκουν ειλικρινώς – και μάλιστα το ταχύτερο δυνατόν – τηδίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Ειδικότερα δε ο τ.ΠτΔορθώς υποστηρίζει ότι:

α) «Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλήρες μέλος τόσο της Διεθνούς Κοινότητας όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και του σκληρού πυρήνα της, της Ευρωζώνης»και συνεπώς:

β) «η λύση– του Κυπριακού – πρέπεινα σέβεται, στο ακέραιο και στο σύνολό τους, από την μία πλευρά το Διεθνές Δίκαιο, και από την άλλη, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το εξ αυτού απορρέον Κεκτημένο. Ας σημειωθεί δε ότι, κατά τις διατάξεις του άρθρου 3 παρ. 5 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέρος του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου είναι και αυτό τούτο το Διεθνές Δίκαιο, ιδίως δε οι αρχές του Καταστατικού Χάρτη του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών.»

Περαιτέρω, για τις επιπτώσεις στη λύση του Κυπριακού, ο τ.ΠτΔ επικαλείται«τηνκυριαρχία των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης», όπως αυτή ρυθμίζεται«ευθέως και πρωτίστως από τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 2 εδ. 2 και 3 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης»

Ορθώς, επίσης, υποστηρίζει ότι κ.Προκόπης Παυλόπουλος ότι οι προαναφερόμενες πρόνοιες του Ενωσιακού Δικαίου:«οδηγούν ευθέως στο συμπέρασμα πως η λύση του Κυπριακού θα πρέπει να διασφαλίζει στην Κυπριακή Δημοκρατία το χαρακτήρα του Ομοσπονδιακού Κράτους»,«με μία και ενιαία διεθνή νομική προσωπικότητα, συνακόλουθα δε με μία και ενιαία ιθαγένεια των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας»,ώστε να υπάρχει «η δυνατότητα πλήρους άσκησης, εκ μέρους των οργάνων της Κυπριακής Δημοκρατίας, της εσωτερικής και εξωτερικής της κυριαρχίας.»

Δηλαδή τα τέσσερα αναγκαία χαρακτηριστικά για την επίλυση του Κυπριακού πρέπει να είναι:α) ένα Ομοσπονδιακό Κράτος, β) μία και ενιαία διεθνήςνομική προσωπικότητα του κράτους αυτού,γ)μία και ενιαία ιθαγένεια των πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας και δ) η αδιαπραγμάτευτη δυνατότητα πλήρους άσκησηςεκ μέρουςτων Οργάνων της Κυπριακής Δημοκρατίαςτης εσωτερικής και εξωτερικής κυριαρχίαςτης συγκεκριμένης κρατικής οντότητας.

Σε κάθε περίπτωση δεείναι αδιανόητο σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Κύπρος, να υπάρχουν στρατεύματα κατοχής και Εγγυήτριες Δυνάμεις!

Πέτρος Μηλιαράκης

Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Ελλάδας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC- EU).