Έντονο προβληματισμό αλλά και συζητήσεις εντός της εκπαιδευτικής κοινότητας έχει προκαλέσει η υπόθεση αναπληρώτριας δασκάλας, η οποία απομακρύνθηκε από δημόσιο σχολείο λίγους μόλις μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς 2025-2026.
Αιτία δεν ήταν κάποιο παιδαγωγικό ή υπηρεσιακό παράπτωμα εντός της σχολικής αίθουσας, αλλά η παράλληλη δραστηριότητά της στον τομέα της βραχυχρόνιας μίσθωσης ακινήτων τύπου Airbnb.
Η εκπαιδευτικός, κλάδου ΠΕ70, είχε τοποθετηθεί ως αναπληρώτρια και υπηρετούσε κανονικά από την αρχή του σχολικού έτους. Ωστόσο, κατά τη διαδικασία ανάληψης υπηρεσίας και τον έλεγχο των δικαιολογητικών της, οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας διαπίστωσαν ότι διατηρούσε και εκμεταλλευόταν τουριστικά επιπλωμένα διαμερίσματα. Το γεγονός αυτό κρίθηκε ως άσκηση εμπορικής δραστηριότητας, κάτι που απαγορεύεται ρητά για τους δημοσίους υπαλλήλους, σύμφωνα με τον ισχύοντα Υπαλληλικό Κώδικα.
Με βάση τα ευρήματα του διοικητικού φακέλου, το Υπουργείο Παιδείας προχώρησε στην άμεση ανάκληση της πράξης πρόσληψης της αναπληρώτριας. Όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο, «διαπιστώνεται, κατά την ανάληψη υπηρεσίας, η άσκηση εμπορίας εκ μέρους της ως άνω εκπαιδευτικού, η οποία απαγορεύεται ρητά από τις διατάξεις του άρθρου 31, παρ. 3 του ν. 3528/2007».
Το άρθρο αυτό του Υπαλληλικού Κώδικα προβλέπει ξεκάθαρα ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν επιτρέπεται να ασκούν εμπορική δραστηριότητα, είτε άμεσα είτε έμμεσα. Η απαγόρευση δεν αφορά μόνο τη σύσταση εταιρείας ή την τήρηση καταστήματος, αλλά επεκτείνεται και σε δραστηριότητες που, σύμφωνα με τη νομολογία, προσδίδουν εμπορική ιδιότητα στο πρόσωπο που τις ασκεί.
Καθοριστικό ρόλο στην απόφαση του υπουργείου έπαιξε και σχετική Γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Σε αυτήν διευκρινίζεται ότι η εκμετάλλευση τουριστικών επιπλωμένων κατοικιών, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από υπηρεσίες όπως καθαριότητα, παροχή και αλλαγή λευκών ειδών, συνιστά πράξη εμπορική. Μάλιστα, η γνωμοδότηση επισημαίνει ότι η εμπορική φύση της δραστηριότητας υφίσταται ανεξαρτήτως του αν απασχολείται ή όχι προσωπικό, εφόσον η δραστηριότητα ασκείται κατά σύνηθες επάγγελμα.
Παράλληλα, το Υπουργείο Παιδείας επικαλέστηκε και νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την οποία οι περιορισμοί του Υπαλληλικού Κώδικα δεν αφορούν αποκλειστικά τους μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους. Αντίθετα, εφαρμόζονται και στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, παρότι αυτοί εργάζονται με σχέση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι, κατά τη διάρκεια της σύμβασής τους, οι αναπληρωτές υπόκεινται στις ίδιες βασικές υποχρεώσεις και απαγορεύσεις με τους μόνιμους συναδέλφους τους.
Η συγκεκριμένη υπόθεση αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα που απασχολεί πολλούς αναπληρωτές εκπαιδευτικούς: την ανάγκη συμπλήρωσης εισοδήματος σε μια περίοδο αυξημένου κόστους ζωής και επισφαλών συνθηκών εργασίας. Παράλληλα, όμως, υπενθυμίζει ότι το θεσμικό πλαίσιο είναι αυστηρό και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών ως προς την άσκηση εμπορικής δραστηριότητας από όσους υπηρετούν στη δημόσια εκπαίδευση.
Το μήνυμα του Υπουργείου Παιδείας είναι σαφές: η παράλληλη εμπορική δραστηριότητα, ακόμη και όταν αφορά ακίνητα ιδιοκτησίας των εκπαιδευτικών, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές υπηρεσιακές συνέπειες, φτάνοντας μέχρι και την απώλεια της θέσης εργασίας. Μια εξέλιξη που, ανεξάρτητα από τη νομική της βάση, ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα όρια, τις ανάγκες και τις αντοχές των αναπληρωτών εκπαιδευτικών στο σημερινό σχολείο.
πηγή: alfavita.gr
