Κι ενώ ο οικονομικός πόλεμος που εξαπέλυσαν οι Η.Π.Α. κατά του Ταγίπ Ερντογάν εξελίσσεται με καθημερινά καινούργια επεισόδια, το ακόλουθο ερώτημα βρίσκεται στις άκρες πολλών χειλιών: αλήθεια, κατά πόσο θα συνέφερε τη χώρα μας η κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας και μια ενδεχόμενη βαθιά πολιτική αναταραχή στη γειτονική χώρα;

Πριν απαντήσουμε, ας λάβουμε υπόψη τα παρακάτω:

Α) Στην Τουρκία βρίσκονται εγκλωβισμένοι αρκετά εκατομμύρια πρόσφυγες από Συρία, Αφγανιστάν και αλλού. Μια ενδεχόμενη κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας θα κατέστρεφε κάθε δυνατότητα ακόμη και της πιο υποτυπώδους φιλοξενίας τους στην χώρα αυτή.

Β) Δυνητικά θα μπορούσε να δημιουργηθεί και μια καινούργια στρατιά Τούρκων οικονομικών μεταναστών, που θα αναζητούσαν καλύτερη μοίρα στη Δύση.

Γ) Σε αυτούς θα μπορούσαν να αθροιστούν πολιτικοί πρόσφυγες, οι οποίοι θα αναζητούσαν διαφυγή σε γειτονικές χώρες.

Δ) Σε μια ανάστατη πολιτικά κοινωνία όπου ο εθνικισμός και ο μιλιταρισμός αξιολογούνται υψηλά όπως στην Τουρκία, είναι εξαιρετικά πιθανή η εκδήλωση επιθετικών ενεργειών προκειμένου να επανασυσπειρωθεί ο λαός και να αποσπαστεί η προσοχή του σε υποτιθέμενες εξωτερικές απειλές.

Ε) Σε μια υποτιθέμενη ολοκληρωτική επικράτηση των Η.Π.Α., δεν αποκλείεται να προσφερθούν άλλου τύπου γεωπολιτικά ανταλλάγματα προς την ηττημένη Τουρκία, ώστε να μην αισθανθεί ταπείνωση και εξευτελισμό και να στηριχθεί εσωτερικά μια διάδοχη πολιτική κατάσταση, εφόσον ο Ερντογάν αποσυρθεί. Τέτοιου είδους ανταλλάγματα πιθανότατα να βλάψουν τα συμφέροντα γειτονικών κρατών.

Επιπλέον ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα τη δεδομένη χρονική συγκυρία όχι απλώς δεν είναι μια οικονομικά εύρωστη και πολιτικά ανεξάρτητη χώρα, αλλά μια αποικία χρέους με ελάχιστα περιθώρια πολιτικής ευελιξίας.

Στα πλαίσια αυτά η απάντηση φαντάζει σχεδόν αυτονόητη: η Ελλάδα δεν έχει να κερδίσει από την παράλυση οποιασδήποτε γειτονικής χώρας και ιδιαίτερα της πολυπληθούς Τουρκίας.

Ενώ η κρίση στις σχέσεις Τουρκίας –Η.Π.Α. εξελίσσεται, μια λογική ελληνική εξωτερική πολιτική θα στόχευε στο να προβάλει τη γεωστρατηγική σταθερότητα και την αξιοπιστία της Ελλάδας που δε δημιουργεί μπελάδες στους συμμάχους της, προσπαθώντας να μεγιστοποιήσει τα οικονομικά και γεωστρατηγικά οφέλη που εκπορεύονται από αυτή της την στάση.

Ταυτόχρονα θα διατηρούσε ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας με την Τουρκία κι ενδεχομένως να λειτουργούσε διαμεσολαβητικά για την εκτόνωση της κρίσης, δίχως να έχει ταυτιστεί απόλυτα με το ένα στρατόπεδο.

Γιατί ακούγεται δελεαστικό σε πολλούς το να καταρρεύσει η Τουρκία στην εξελισσόμενη διαμάχη της με την Υπερδύναμη, όμως σε οποιαδήποτε περίπτωση οι σχέσεις των Αμερικανών με τους Τούρκους κάποια στιγμή θα αποκατασταθούν.

Ας ελπίσουμε εντωμεταξύ να μην έχουμε πληρώσει εμείς τα σπασμένα, ούτε να καταπατηθούν ζωτικά μας συμφέροντα προκειμένου να χρυσωθεί το οποιοδήποτε χάπι στους γείτονες.

Λευτέρης Κουγιουμουτζής

Ο Λευτέρης Κουγιουμουτζής είναι Μαθηματικός.