Ο Άγιος Ιωάννης είναι μια απ΄ τις πολλές περιοχές της πόλης του Ηρακλείου που ζει στο πετσί της το ζήτημα των αδέσποτων σκυλιών.

Σχεδόν δεν υπάρχει γειτονιά και δρόμος που να μην έχει από δυο τρία αδέσποτα ζώα· οι περισσότεροι τα φροντίζουν, υπάρχουν κι αυτοί που τα φοβούνται και τα κατατρέχουν και κάποιοι ελάχιστοι έχουν αποπειραθεί κατά καιρούς να τα ξεκάνουν.

Όση κι αν είναι η φιλοζωία των περίοικων, δεν αρκεί ούτε για να κρύψει ούτε για να λύσει το πρόβλημα.

Συχνά-πυκνά εμφανίζεται το όχημα του κυνοκομείου στη συνοικία· οι άνθρωποι του Δήμου τα μαζεύουν, τα στειρώνουν και τα επιστρέφουν στις γειτονιές και στους δρόμους από όπου τα περιμάζεψαν, εφόσον δε βρεθεί ανάδοχος για τα ζωάκια σε εύλογο χρονικό διάστημα.

Κάποιοι εγκαλούν τον Δήμο για το πρόβλημα. Όποιος έχει επισκεφτεί το κυνοκομείο και έχει μιλήσει με τους ανθρώπους του, καταλαβαίνει ότι ο Δήμος έχει ξεπεράσει τα όρια των δυνατοτήτων του. Αν αύριο το πρωί διπλασίαζε τις θέσεις φιλοξενίας, κανείς δε θα καταλάβαινε τη διαφορά στους δρόμους της πόλης.

Κάποιοι άλλοι, περισσότερο ακραίοι, πιστεύουν ότι μια οριστική λύση θα ήταν η θανάτωση των ζώων.

Ας υποθέσουμε ότι αύριο το πρωί, με κάποιον μαγικό τρόπο, όλα τα αδέσποτα σκυλιά της πόλης εξαφανίζονται.

Θα είναι απλώς θέμα χρόνου να ξαναβρεθούμε στην ίδια κατάσταση.

Γιατί τα σκυλιά δεν πήραν τους δρόμους και τις συνοικίες μόνα τους. Κάποιοι ασυνείδητοι τα εγκατέλειψαν· τα αγόρασαν για λίγο καιρό, για να κάνουν το χάζι τους και τη φιγούρα τους ή για να ικανοποιήσουν κάποιο παιδικό καπρίτσιο, και μόλις τα βαρέθηκαν, τα φόρτωσαν στο αυτοκίνητο και τα παράτησαν σε κάποιο απόμερο και σκοτεινό μέρος, όπως π.χ. η περιοχή του Αγίου Ιωάννη.

Δεν έχουν μάλιστα ούτε το ελάχιστο της ευσυνειδησίας, να τα εγκαταλείψουν τουλάχιστον στειρωμένα. Αδέσποτοι οι ίδιοι, κοινωνικά ανάλγητοι και επικίνδυνοι.

Αγελαία ζώα καθώς είναι τα σκυλιά, βρίσκονται έπειτα μεταξύ τους και αναπαράγονται σωρηδόν, υποφέροντας στους δρόμους από τη δίψα και την ασιτία και δημιουργώντας άθελά τους αφόρητες καταστάσεις και για τους κατοίκους.

Το ζήτημα των αδέσποτων ζώων είναι θέμα κοινωνικό. Θέμα νοοτροπίας, παιδείας αλλά και εφαρμογής των νόμων. Γιατί νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει, αλλά κανένας δεν ενδιαφέρεται να ακολουθήσει τους κανόνες.

Άλλωστε, δυσκολευόμαστε ως κοινωνία να ακολουθήσουμε στοιχειώδεις κανόνες σε πολύ σημαντικότερα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ίδια μας την επιβίωση, όπως π.χ. στον κώδικα κυκλοφορίας.

Γιατί με τα σκυλιά να τα πηγαίναμε καλύτερα;

Λευτέρης Κουγιουμουτζής

Ο Λευτέρης Κουγιουμουτζής είναι Μαθηματικός.